Poesía es ti… (Non crebemos as liras)

Xa nos tempos de Curros Enríquez eran malos tempos para a lírica. Así aparece no poema “Crebar as liras” de Aires da miña terra (1880): “Espaventada, atóneta, A virxe Poesía Clamóu desalentada: «¡Vates, crebade as liras!»” Claro que o poeta de Celanova non lle fixo caso á petición e seguiu coas súas “liras”, por sorte. …

As chaves do tempo. Arredor de Luísa Villalta

As Chaves do Tempo, unha ocasión para reler a obra da escritora que se sentiu identificada no acubillo da Cidade: O meu nome é o da Cidade Alta. Poemas para reconstruír os pasos de Luísa Villalta a través dos vasos comunicantes que transcenden o pulso da súa Música Reservada, á harmonía versificadora do Ruído, ao …

Uso de cookies

Utilizamos cookies propias e de terceiros, como Google Analytics, para optimizar a túa navegación e realizar tarefas de análise. Entendemos que estás conforme se continúas navegando nesta web. Política de cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies